Sen Uyurken...

[ram_zan_ak]

Sen uyurken
Ben seni izledim saatlerce
Tenin tenime eşti
Alnından öptüm seni bu gece
Göğsümde bir kor ateş yanakların
Yarenimdi varlığın hecelerime

Sen uyurken
Şükrettim kaç bin kez
Yıldızlar yakındı artık bana
Çatısı yoktu huzurlu evimizin
Üstümüze düşüyordu ay nuruyla
Derin bir nefesle seni içime çektim.

Sen uyurken
Kadınım seni seviyorum diye fısıldadım.
Sen bana gülümsedin
Ben sana sevgiyle sarıldım.
Bir aralansa gözlerin seni sevecektim.
Uyandırmaya kıyamadım
Çok tatlı uyuyordun bebeğim.

Sen uyurken
Ben şiirler yazdım göğün yüzüne
Sonra evrene ezberlettim şiirini
Bayramlıklarını giydirdim kelimelere
Şık olmalıydı senin karşında
Sana heyecanla okumalıydım
Bu sabah sen bana uyanınca

Sen uyurken
Anlamsız sancılar çekmedim ben
Kanayan yaralarımı sardım
Unutulmuşluk kurşunuyla vurulsam bile
Canımda sen vardın canımı acıtmadım.
Aşkımı kalkan bilip kötülüklere
Sevdamla seni sarıp sarmaladım.
Huzur bulurken tenim teninde
Ağlamaları başkalarına bıraktıp
Sen uyurken ben sana uydum bu gece

Sen uyurken
Seni sakladım gözlerimde usulca
Aksinin düştüğü aynalardan çaldım hayalini
Dudaklarının ateşini sakladım.
Nefesin delerken bağrımı
Kaç defa ateşlerle yandım.
Kalbime bir sızı gelip durdu
Acıyordu sol yanım
Geçmişe bir çizgi çekip
Geleceğimde seni yaşadım.
Sessizce sana ağladım.
Kan çanağına döndü gözlerim
Yitirdiğim tüm sevdalar yüzünden
Sen uyurken meleğim.
Yaşlar süzülürken gözlerimden
Ben seni defalarca sevdim.
Sen uyurken...